Thank God it’s friday

//Thank God it’s friday

Thank God it’s friday

Vrijdag is voor mij favoriet. Niet zozeer omdat daarna het weekend begint maar meer, omdat er bij ons in het dorp op die dag een markt gehouden wordt. Nu is deze markt absoluut niet uniek, maar wel hard nodig voor de broodnodige verse proviand. En met de nadruk op “vers”. De kleine middenstand in ons dorp is nagenoeg verdwenen. Waar eens bakkers, slagers en groenteboeren het neringdoende dorpsgezicht bepaalden, is er nu nog maar een enkeling, die het gevecht met de grote supermarkten aan wil gaan.

Maar mijn echte drang om naar de markt te gaan is eerlijk gezegd, om een bezoek te brengen aan de kraam met mediterraanse specialiteiten, die mij iedere vrijdag als een onweerstaanbare Griekse Sirene lokt. De eigenaar, Dimitri Nazaris is een vriendelijk man, die welliswaar in een zuiderlijk tempo zijn klanten bedient, maar ondertussen tactisch kleine stukjes brood met een ‘proefje’ van al zijn lekkers uitdeelt, waardoor het wachten iets wordt veraangenaamd. Gelukkig kan ik me voor zijn kraam redelijk bedwingen, maar Dimitri’s homemade Griekse aubergine- en courgette-salades zijn zo verslavend lekker dat ik elke week weer voor de bijl ga. Niet zo verwonderlijk dus, dat het woord gastronomie van oorsprong Grieks is. De letterlijke vertaling heeft welliswaar een vrij zware betekenis (gastros = maag en nomos = wet) waarbij het niet in eerste instantie om het genot van eten ging, maar om het belang van het gebruik van de juiste ingredienten en specerijen. Pas rond 1800 is het woord gastronomie officieel geadopteerd door de Fransen, die er de huidige betekenis aan toekenden, namelijk de kunst om van een goede maaltijd te genieten.

En genieten doe je van deze salades, die echter met haar smaakgeweld van olijfolie en knoflook de wijnkeuze niet gemakkelijk maakt. Ik vraag advies bij hét adres, Theologos Aridjis die al 75 jaar een Griekse wijn- en delicatessenhandel heeft in Utrecht. Ik vertel hem over mijn ‘verslaving’ en vraag naar een passende wijn. Zijn eerste gedachten gaan uit naar een witte droge muscaatwijn, de “Samena Golden 1999” van het eiland Samos. Lichte muscaatneus, klein zoetje maar voldoende zuren om tegengas te bieden tegen de enigszins olijfolierijke, maar overheerlijke substantie. Zijn tweede keuze is eigenlijk meer mijn favoriet, gemaakt door een van de beste wijnmakers van Griekenland. Het is de witte wijn ‘Chateau Julia’, gemaakt van de Griekse assyrtiko-druif; lijkt een beetje op de sauvignon blanc-druif, maar is minder zuur en smaakt voller en zwoeler. Voor Euro 12,35 een prachtige wijn die uitstekend bij deze mezze (hapjes) past. Op de valreep ontfutsel ik nog snel even het recept van de salades om ze eventueel thuis na te kunnen maken. Aubergine(of courgette) 4 minuten zeer heet grillen. Schillen en in de keukenmachine pureren, vermengen met mooie olijfolie, stukjes feta (30% vet), ui, geperste knoflook, geroosterde paprika, verse bonenkruid, oregano en peterselie, zout en peper. Niet veel werk maar ik prijs me toch gelukkig dat Dimitri elke vrijdag ons dorp bezoekt.

2015-01-27T18:32:40+00:0027 mei 2002|Columns|
X