Bij wijnontdekkingen dwalen onze gedachten in eerste instantie zuidwaarts maar voor een wel heel bijzondere ervaring gaan we nu eens oostwaarts; tenslotte kwamen de drie Wijzen ook uit het Oosten, en dat was misschien niet zonder reden. Het is in Duitsland waar misschien wel de beste druif groeit voor het maken van de fijnste witte
December, de maand waarin allerlei Champagnes weer rijkelijk zullen vloeien. Zoals de bijzondere vintages van Veuve Clicquot-Ponsardin! Een van de meest vrouwelijke Champagnes en herkenbaar aan het gele etiket. Maar het verhaal van de vrouw achter het etiket is misschien wel even bijzonder als de smaak van haar wijnen! 233 jaar geleden, op 16 december,
Een van mijn wijn-bedevaartplaatsen is de prachtige stad Bergerac, de hoofdstad van het departement Dordogne, in het Zuid-Westen van Frankrijk. Het gebied is gastronomisch een walhalla, met zijn mooie wijnen en typische streekgerechten van truffel, confit de canard (gekonfijte eend) en foie gras (ganselever) die je daar in tientallen variaties op je bord krijgt. Door
Twee van de belangrijkste pijlers van ons bestaan zijn eten en drinken. Zij zorgen voor een dagelijks terugkerend ritueel, dat ik zoveel mogelijk probeer te koesteren door het gezellig en smakelijk te laten zijn. Toch betrap ik me er regelmatig op dat ik vaak teruggrijp naar een aantal ‘vertrouwde” gerechten, terwijl er toch duizenden recepten
De eerste indrukken die we opdoen blijven vaak zo goed hangen dat ze bepalend zijn voor de rest van ons leven. Het worden de graadmeters waar we al het andere aan afmeten. Zo is voor velen Frankrijk nog steeds het tweede vaderland, waarin we op wijngebied de eerste stappen hebben mogen zetten. Daarna zwerven we
Vanuit het vliegtuig zag ik de “lappendeken’’ van wijngaarden onder me voorbij glijden.Tussen de dotten wolken door, die schijnbaar roerloos bleven hangen, was het zicht op de beroemde Tafelberg en alle prachtige groene valleien rondom de hoofdstad Kaapstad, exact zoals de boeken het beschrijven. Dit uitzicht hebben Jan van Riebeeck en Simon van der Stel,
Vrijdag is voor mij favoriet. Niet zozeer omdat daarna het weekend begint maar meer, omdat er bij ons in het dorp op die dag een markt gehouden wordt. Nu is deze markt absoluut niet uniek, maar wel hard nodig voor de broodnodige verse proviand. En met de nadruk op “vers”. De kleine middenstand in ons
Eindelijk lente! Het nodigt meteen uit om buiten te leven, anders te eten en te drinken. In de maanden van miezerig en koud weer, ging mijn voorkeur vooral uit naar zwoele en ‘warme’ rode wijnen, maar de eerste zonnestralen doen me direct grijpen naar wit of rosé. Terwijl ik de fles open, denk ik aan
Driehonderdvijftig jaar geleden trok kapitein Jan van Riebeeck in opdracht van de V.O.C. op het schip ‘Dromedaris’ het zeegat van Amsterdam uit, met in zijn kielzog de ‘Goede Hoop’ en ‘de Reijger’. Na zo’n slordige 110 dagen varen kwam hij uiteindelijk op 6 april 1652 in Zuid-Afrika aan. In het scheepsdagboek valt te lezen dat
Het was zo’n tien jaar geleden dat ik voor de eerste keer een Australische wijn dronk. Het was een witte wijn, die een verpletterende indruk op mij maakte, omdat ik nog nooit zo’n sappige en fruitige, maar tegelijk dat groene en droge in een wijn had geproefd. Tot op de dag van vandaag herinner ik